Waarom spelen mensen games?

Wat de zelfdeterminatietheorie ons kan leren over motivatie en gedrag

Wat zorgt ervoor dat je een televisieserie maar blijft kijken, aflevering na aflevering? Waarom kopen we massaal wc-papier als er een schaarste dreigt te ontstaan? De psychologische principes achter dit soort alledaagse situaties vertonen gelijkenissen met de psychologie achter games. Daardoor kunnen dit soort verrassende, alledaagse voorbeelden ons veel vertellen over de redenen waarom games en intrinsieke motivatie zo goed samengaan, wat zeker bij serious games en applied games een grote kracht is.

Op deze pagina vind je drie artikelen waarin ik op zoek ga naar de psychologische principes achter serious games. Dit doe ik aan de hand van de zogeheten zelfdeterminatietheorie. Samen geven de artikelen antwoord op de hoofdvraag: wat maakt dat mensen graag games spelen – en hoe kunnen we die drijfveren inzetten voor een geslaagde serious game?

First things first: wat is de zelfdeterminatietheorie?

De zelfdeterminatietheorie van Andrew Przybylski, Scott Rigby en Richard Ryan vormt de rode draad in de drie artikelen op deze pagina. Zij stellen dat de intrinsieke motivatie van mensen afhankelijk is van drie factoren, de zogeheten ‘motivators’: .

  • Competentie
  • Autonomie
  • Verbondenheid

In elk artikel op deze pagina behandel ik een van deze motivators. Met voorbeelden uit het dagelijks leven en uit bestaande serious games leg ik uit hoe deze motivators in de praktijk werken.

waarom spelen mensen games

Motivator 1: Competentie

Veel mensen willen de taken die zij uitvoeren graag zo goed mogelijk doen. Een taak moet uitdagend zijn, maar niet ondoenlijk. Het vinden van de juiste balans tussen ‘makkelijk’ en ‘moeilijk’ bevordert het gevoel van competentie. En dat is binnen de zelfdeterminatietheorie dan weer een belangrijke voorwaarde voor motivatie. Nieuwsgierig hoe deze motivator in het dagelijks leven en in bestaande serious games terugkomt? Bekijk dan de het artikel: ‘Competentie, gaming en de zelfdeterminatietheorie.’

Lees artikel

Motivator 2: Autonomie

Hoe helpt een gevoel van autonomie bij het op peil houden van de intrinsieke motivatie? Daarover gaat het tweede deel in de reeks ‘Waarom spelen mensen games’. In dit artikel bekijk ik de betekenis die de zelfdeterminatietheorie geeft aan het begrip ‘autonomie’, de tweede motivator uit het model van Andrew Przybylski, Scott Rigby en Richard Ryan. Welke lessen over autonomie kunnen we hieruit trekken voor het ontwikkelen van een goede serious game?

Lees artikel
Schaatsgame
Waarom spelen mensen games

Motivator 3: Verbondenheid

Een betekenisvolle band met anderen: als mensen hebben we het nodig om de moed erin te houden. In het echte leven en evengoed in games. Wie zich verbonden voelt, zal minder moeite hebben taken te voltooien en door te zetten. Juist wanneer het een lastige activiteit is. Lees welke rol de factor ‘verbondenheid’ speelt binnen de zelfdeterminatietheorie en wat dit betekent voor het ontwikkelen van een serious game.

Lees artikel
Rick de Vries is student toegepaste psychologie aan de Hanzehogeschool Groningen. Tijdens zijn stage bij 8D Games doet hij onderzoek naar de psychologie achter games, werkt hij mee als gedragsexpert binnen projecten en schrijft hij artikelen over zijn bevindingen.